يک سلام يخ و برفي به رفقاي باحال خودم!!!

خوب ميبينم که بازم محرم شده و هيئت ها دوباره برنامه دارن و بازم دسته ها تو خيابون راه افتادن!!!!

شما ها هيئت ميرين؟

من با دوستام ميخوام برنامه ريزي کنم هرشب بريم هيئت .

آه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه  بالاخره مسافران تموم شد ولي اي کاش يه سري جديدشو ميساختن براي عيد پخش ميکردن!!!

راستی امتحانای ترم من از ۷ دی شروع میشه برام دعا کنید معدلم عالی بشه. این آخرین آپ من تا بهمن هستش پس قدرشو بدونید.

میخوام براتون بیو گرافی لین رو بذارم.

برین حالشو ببرین!!!

نام:Ling Xiaoyu

سبک مبارزه:هنر های رزمی مختلف چینی

زادگاه:چین

سن:18

علاقه مندی ها:داشتن شهر بازی خصوصی.مسافرت

متنفر از:معلم ریاضی

رابطه:Panda.jin. Miharu Hiranoو........

ظهور در:تیکن 3

منبع بیو گرافی لینگ:http://tekken-iran.blogfa.com/author-tekken-iran.aspx

حتما یه سری بزنید وبه باحالیه.

و اما سرگذشت لین:

 او يک دانش آموز دبيرستانی بود که ماموریت داشت از خانواده ميشيما محافظت کند.در تورنمنت قبلی او از دست نقشه های پليد هيهاجی به وسيله يوشی ميتسو نجات پيدا کرد ، سپس دریافت تمام اين بد شانسی ها و ناکامی هايی که برای او رخ داده است به خاطر رفتارهای بد پسر هيهاجی ، کازويا می باشد. وقتی خبر مرگ هيهاجی را شنيد اشک در چشمانش جاری شد و آرزو ميکرد که ای کاش زمان بازمي گشت و او دوباره هيهاجی را ميديد ، بعد ها او با يک دانشمند زيرک ملاقات کرد که ميگفت يک ماشين زمان ساخته و او را به هر زمانی که بخواهد منتقل می کند اما شرط اين بود که در تورنمنت تکن 5 پيروز شود و اينطور بود که لينگ وارد تورنمنت شد. آيا او ميتواند در اين تورنمنت پيروز شود ؟

خوب اینم یه داستان قشنگ حتما بخونیدش :

چشمان پدر:
اين داستان درباره پسر بچه لاغر اندامي است كه عاشق فوتبال بود در تمام تمرين ها او سنگ تمام ميگذاشت.اما چون جسه اش نصف ساير بچه هاي تيم بود تلاشهايش به جايي نمي رسيد.
درتمام بازي هاورزشكار اميدوار ما روي نيمكت كنار زمين مينشست اما اصلا پيش نمي آمد كه بازي كند.
اين پسر بچه با پدرش تنها زندگي ميكرد و رابطه ي ويژه اي بين آن دو وجود داشت.گرچه پسر بچه هميشه هنگام بازي روي نيمكت كنار زمين مينشست اما پدرش هميشه در بين تماشاچيان بود و اورا تشويق ميكرد.
اين پسر حتي هنگام ورود به دبيرستان هم لاغر ترين دانش آموز كلاس بود اما پدرش باز هم اورا تشويق ميكرد.او وقتي كه او به دانشگاه رفت هم هميشه در تمرين ها شركت ميكرد و مربي هم اورا وارد تيم كرد چون او به بقيه بازيكن ها روحيه ميداد.
در يكي از روز هاي آخر مسابقه ي فصلي فوتبال به پسر خبر رسيد كه پدرش فوت كرده است.پسر از مربي خواهش كرد كه بگذارد او هم در مسابقه شركت كند سپس بعد از كلي خواهش و التماس مربي اجازه ورود پسر را به بازي داد.
هيچكس نمي تونست آنچه را كه ميبيند باور كند اين پسر كه هرگز در مسابقه اي شركت نكرده بود تمام حركاتش به جا و مناسب بود.بازي با برد تيمي كه پسر در آن حضور داشت تمام شد.بعد از بازي مربي ديد كه پسرك تنها در گوشه اي نشسته است.مربي پرسيد:پسرم من نمي توانم باور كنم كه تو به اين خوبي بازي ميكني.چطور توانستي؟
پسرك در حالي كه گريه ميكرد پاسخ داد:ميدانيد كه پدرم فوت كرده است آيا ميدانيد كه او نابينا بود؟
سپس لبخند كم رنگي بر لبانش نشست و گفت:پدرم به عنوان تماشاچي در تمام مسابقات حضور داشت و مرا تشويق ميكرد.اما اين اولين رزي بود كه او توانست مرا ببيندو من ميخواستم به او نشان دهم كه ميتوانم خوب بازي كنم.
خوب ايشالا كه از داستان خوشتون اومد باشه.من كه كلي گريه كردم!!!

خوب دیگه باید خدافظی کنیم تا بهمن!!!

تماس فررررررررررررررررررررت!!!